(……………)
Μαρτίου 1, 2007
“…Τα δυο σου μάτια μες στην αγωνία με κάρφωσαν την ύστατη στιγμή…Μα, αλλού λατρεύεις κι άλλα προσκυνάς…Ακόμα θυμάμαι που σε μύρισα, γύρισα, μια βόλτα μού ‘χες πει πως θά ‘ναι…Μόνο όταν μεθάς θυμάσαι…Πού νά ‘σαι;…
Όταν κοιτάζω να κοιτάς και μη μου κάνεις πως αλλού ρεμβάζεις/ όταν κοιτάω αλλού αναστενάζεις, καρφώνεσαι, κολλάς και δε μιλάς…
Κοίτα με, που να πάρει η ευχή, θα τρελαθείς, σου λέω με τ’ άρωμά μου, μάθε τ’ όνομά μου, κρυώνω πάντα τέτοια εποχή…
Τι περιμένεις, μίλα μου/ είμαι στο χείλος του γκρεμού/ και που να πάρει/ εσύ κι εγώ ζευγάρι/ κι ας γίνει ο χαμός του χαμού!…
Τι περιμένεις, μίλα μου/ είμαι στο χείλος του γκρεμού/ στην ελεύθερή μας πτώση/ ποιος Θεός θα μας γλυτώσει/ απ’ τη νύχτα του κατακλυσμού…”